Ας μην ξανακολλάμε

Όσο άσχετο και να είναι το δημοψήφισμα ως προς το ερώτημά του πλέον, σαν Έλληνες έχουμε πάρει θέσεις ηχηρά και οπαδικά ως συνήθως. Αναπόφευκτα λοιπόν τσακωνόμαστε και ξεκατινιαζόμαστε. Άριστοι σε αυτό από τα βάθη της ιστορίας.

Είμαι 22. Στη δύσκολη αρχή της κρίσης πήγαινα ακόμη σχολειο. Μικρές οι απαιτήσεις μου και χωρίς ρωγμές η φυσαλίδα μου.

Από τότε σπούδασα σε άλλη πόλη, ταξίδεψα, δούλεψα, πήρα μια μικρή ιδέα από δημόσιες υπηρεσίες και ενήλικες διαδικασίες και λίγο πολύ είδα μια πιθαμή πράγματα από τον κόσμο και την Ελλάδα.

Ταυτόχρονα ζω στο ίντερνετ. Το ίντερνετ είναι ένα άγριο μέρος όταν ο κόσμος είναι μπερδεμένος και πορωμένος όπως τώρα. Να χτυπάς με κακία ένα πληκτρολόγιο είναι αρκετά εύκολη και γρήγορη ευχαρίστηση. Τα αποτελέσματα στην προκειμένη περίπτωση ήταν αναμενόμενα.

Το λιγότερο αναμενόμενο για μένα ήταν το ότι βρίζαμε και υποβιβάζαμε τον Πύρρο Δήμα όταν πήρε θέση στην τηλεόραση. Έναν άνθρωπο που ο παππούς μου με φώναζε από μικρός που ήμουν να δω να σηκώνει τα βάρη, τον δοξάζαμε σαν έθνος για χρόνια και ανέβαζε την εθνική μας υπερηφάνεια με κάθε αρασέ και ζετέ. Και τώρα είναι οΑλβανός, ο αγράμματος και βολεμένος.

Αφού βρέθηκα αναπόφευκτα και σε ένα ΑΤΜ κατέληξα ότι για ακόμη μία φορά δεν έχουμε κοινό στόχο. Μόνο χωριζόμαστε ανάλογα με τους κοινούς μας εχθρούς.

Ο κόσμος κοιτάει το κενό λες και έχει φάει μία σφαλιάρα και δεν έχει ακόμη συνέλθει. Στο δρόμο οι οδηγοί είναι νευρικοί. Άκουσα στο ραδιόφωνο κόσμο να πλακώνεται στην ουρά στο πεζοδρόμιο για το ποιός φταίει.

– Ο δικός σου ρε μαλακα!
– Γιατί, ο δικός σου καλύτερος ήταν ρε προδότη;

Τους χώρισε ένας ηλικιωμένος. Κάποιου άλλου του έσπασαν το μαγαζί επειδή είχε μία σημαία της Ευρώπης έξω.

Ήδη νομίζω ότι χτίζουμε μόνοι μας ένα εμφύλιο. Πολλές οι φωτογραφίες από τον εφοδιασμό μας για πυρηνικό πόλεμο.

Ας μην πάει μακρυά αυτή η βαλίτσα.

Ό, τι και να βγει από αυτό το “δημοψήφισμα” τη Δευτέρα θα πρέπει να χτίσουμε μαζί τη χώρα και να βοηθήσουμε όποιον το χρειάζεται. Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ είναι μία προτίμηση σε ένα ερώτημα που δεν υπάρχει πια. Είναι μία δήλωση. Πόσο καλό ή κακό μπορεί να κάνει αυτή η δήλωση μένει να φανεί. Δεν παίζουμε μπάλα και δεν υπάρχει κύπελλο για το νικητή.

Συζητήστε μεταξύ σας με ανοιχτό μυαλό και χωρίς μνησικακίες. Σεβαστείτε τον άλλο και καταλάβετέ τον. Αυτό είναι αναγκαίο.

Αν δεν αντέχουμε ο ένας τον άλλο τη Δευτέρα το παιχνίδι έχει ήδη χαθεί.